
با سلام
آن روز که سنگ بنای این وبگاه گذارده شد، هیچ کس فکرش را نمی کرد که روزی به این شکل و شمایل و با این همه مطالب زیبا و قابل تامل، در معرض دید عموم قرار گیرد. ادمین گرامی، یادم می آید از روز نخست و در نقطه شروع راه اندازی وبگاه، با ناملایمات زیادی دست و پنجه نرم کردی و حرف های زیادی شنیدی. اما تنها چیزی که در این سالیان توانست وبگاه را سر پا نگه دارد، پشتکار جنابعالی بود و بس. به واقع، جایگاه فعلی وبگاه چه در میان کارکنان اداره کل و چه عموم مردم و به واسطه وجود مطالب جالب و تا پیشتر دیده نشده، وصف ناشدنی است.
بنده به نوبه خود، سالروز تاسیس وبگاه را تبریک عرض می کنم و به این پشتکار، حمیت و اراده آفرین می گویم و امیدوارم هر روز شاهد درج مطالب زیباتر و اخذ بازخوردهای بیشتری باشیم.
فقط به سبب دستیابی به فراگیری بالاتر مطالب وبگاه، بهتر می دانم که ادمین محترم تا حد امکان، از درج مطالب شخص محور پرهیز نموده و سعی بر درج موضوعات و مطالب همه گیرتر و عمومی تر داشته باشند.
در پایان امیدوارم هر روز شاهد تعالی هر چه بیشتر وبگاه باشیم و از دیدن مطالب جذاب، محظوظ گردیم.
یا علی
علی احمدزاده
محفل خاطره گویی و رونمایی کتاب در بندر بوشهر به مناسبت ایام الله دهه فجر
دیروز در سومین روز از ایام الله دهه فجر سه برنامه فرهنگی را داشتیم. رژه خودرویی ، آیین خاطره گویی و رونمایی از کتاب همکار عزیز جانباز سرافراز حاج عبدالرضا درخشانیان بود.
اول صبحی با حضور خودروهای یگان حفاظت، آتش نشانی، عملیات اسکله و اورژانس رژه موتوری برگزار شد. حاج آقا عاشوری مسئول حوزه فرهنگی و فرزند شهید والامقام انقلاب در بین نماز ظهر و عصر به ذکر خاطره و شخصیت والای شهید عاشوری پرداختند ایشان گفتند: شهید عاشوری پرچمدار مبارزه و پرچمدار انقلاب در استان بوشهر بود. دستنوشته های زیادی از شهید به جای مانده که نشان می دهد بیش از ۸۰ بار توسط ساواک دستگیر شده است. شهادت عاشوری یکی از جریان های استثنایی در تاریخ شهید و شهادت در دوره ی انقلاب اسلامی است چرا که شهدای روحانی اکثرا در شکنجه گاه ها و زندان ها یا در تظاهرات و بعد از انقلاب در محراب به شهادت رسیده اند، ولی شهید عاشوری با شلیک مستقیم چند گلوله در حضور خانواده و در منزل شخصی به شهادت رسید.

همچنین طی آیینی از کتاب جانباز سرافراز میهن، حاج عبدالرضا درخشانیان با عنوان « مردی به رنگ خاک» روایتی از زندگی حماسی بسیجی و جانباز ۵۰ درصد جنگ تحمیلی رونمایی شد.
نویسنده این کتاب منصور کارگر و با شمارگان ۱۰۰۰ جلد و توسط بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس در ۶۶ صفحه به زیور چاپ در آمده است.
فرمانده پایگاه مقاومت بسیج اداره خاطرات خود در پیشانی این کتاب از بهمن ماه ۱۳۶۰ خورشیدی یعنی ۴۲ سال پیش می گوید که با خیل عظیمی از بسیجیان بوشهر و در سن نوزده سالگی عازم جبهه های خوزستان شد.
از حرفه و وظیفه اش به عنوان بی سیم چی و از شدت مجروحیتش از ناحیه پا در آستانه ورود به سن بیست سالگی و در روز هفتم فروردین ماه.
از اعزام مجدد در سال ۶۳ و این بار در کسوت قایق ران.
و باز هم اعزام در سال ۶۵ . از ۱۶ ماه حضور فعال و چشمگیر در میادین نبرد.
از تشکیل خانواده در سال ۶۵ و ورود به اداره بندر در سال ۷۵.
و پس از آن خاطراتی از جبهه های جنگ و منطقه زعن با جزئیات و به تفصیل که خواننده را با خود همراه می کند.
پایان بخش کتاب نیز مزین به تصاویر است.
***
به طور رسمی، اولین اسکله تجاری بندر بوشهر به صورت سنگی با پوشش سطحی از الوار در قسمت میانی خور سلطانی( روبروی اسکله ۴) در تاریخ ۱۸۹۱ میلادی ( پس از عمق یابی و طراحی نقشه های فادومیک توسط دولت بریتانیا) ساخته شد. در آن زمان عمق آب پای اسکله ساخته شده تا نقطه مرکزی خور سلطانی حدود ۵.۵ در مقیاس فادوم ( هر فادوم ۶ پا یا ۱.۸۲ متر ) بوده است.
هنوز که هنوز وقتی روی اسکله ۴ بندر به حوضچه پشت خود نگاهی می اندازید دیواره سنگی آن بازه زمانی یعنی ۱۳۳ سال پیش موجود است. این پوشش سطحی از الوار که در عکس قدیمی می بینید بعدها در سال ۴۵ خورشیدی تبدیل به دو اسکله به عنوان نخستین اسکله بتنی گردید.
سلام و عرض ادب خدمت همرهان وبگاه همدلی بوشهر پورت
در آغازین روزهای دهه فجر انقلاب هستیم. ضمن عرض تبریک این روزهای شور که تمامی خاطرات خوش ایام درس و مدرسه آن ریسه درست کردن ها، تزیین کلاس، گروه سرود، تئاتر ها و مسابقات ماست خوری و یافتن سکه در آرد را برایمان تداعی می کند،
با توجه به اینکه در آستانه ۲۲ بهمن و زادروز این فضای همدلی هستیم، بنا داریم با مطالب متنوع به ویژه بازخوردهای همرهان, پررنگ تر از قبل در خدمت شما باشیم.
با توجه به اینکه از امروز مطالب تعدادی از همراهان این فضای مجازی به دستم رسیده، انشالله از فردا مطالب به تناوب بارگزاری شده و تقدیم می گردد.
باعث افتخار خواهد بود که با مطالب خود، خاطرات، بازخورد و یا پیشنهادات و با نگاهی به این یک سال رفته بر وبگاه ما را همراه باشید.

چهارشنبه گذشته در دفتر مدیرکل در معیت آرش شبانکاره عزیز جهت مصاحبه رادیویی رفتیم. در هنگام خروج از دفتر چشمم به لوح سپاسی خورد که برایم سال ۹۸ خاطره انگیز و کارهای فرهنگی آن بازه زمانی را زنده کرد. لوح سپاسی که در حاشیه سومین برنامه فرهنگی یعنی «روز مهرورزی با کتاب» به مدیرکل وقت، مهندس ارجمندزاده پیشکش کرده بودم.
این لوح سپاس کاملا شخصی و دلی به پاس همراهی مدیرکل با کارهای فرهنگی بنده و فضای بازی که در سال بعد منجر به خلق سه اثر « زنجیره تامین», « کپتن پورت تو پورت» و « خاک، خاک ... آب » شد، بود.
هیچ وقت فراموش نمی کنم که مسئول وقت روابط عمومی فرمودند: شما می خواهید نیم ساعت مدیرکل را در لابی بندر سر پا نگه دارید؟ اما مدیرکل و معاونین محترم و خیلی از همکاران حدود ۴۵ دقیقه را همراه بودند و در پایان نیز بازخورد خوبی را از ایشان و معاونین دریافت نمودم. تا جایی که مهندس ارجمندزاده برنامه روز پژوهش را به دست اندرکاران آن برنامه خواسته بود که دقیقا مشابه برنامه ای باشد که فلانی انجام داد.

سمت چپ، عبدالحسین مهربان ، نامی عجین شده به دریا و دریانوردی و تجارت دریایی. نمایندگی کشتیرانی مهر بندر که البته دو فرزند برومندش افشین و رضا سال های سال است حرفه پدر را دنبال و با نگاهی آکادمیک تر مهر بندر را سرپا نگه داشته اند.


کوه پیمایی و سفر دو روزه خانوادگی همکاران
زیر نظر هیات کوهنوردی اداره کل
پنجشنبه پنجم بهمن ماه ۱۴۰۲

سال ۱۳۳۴ خورشیدی، مهندس اردلان مدیرکل بنادر و کشتیرانی نامه ای به سازمان برنامه زده و اعلام می دارد ضمن برنامه هفت ساله بنادر و کشتیرانی، توسعه و تکمیل تاسیسات و تجهیزات بندر بوشهر به شرح زیر منظور گردیده است:

البته سازمان برنامه دو ماه بعد در پاسخ می گوید که در حال حاضر این سازمان برنامه برای توسعه و تکمیل دو بندر خرمشهر و شاهپور مهندس مشاوری انتخاب و قراردادی منعقد نموده است ولی در مورد سایر بنادر جنوب هنوز مهندس مشاوری انتخاب نشده و برنامه ای تنظیم نگشته است. اگر مهندس مشاور تعیین گردد و برنامه بهبود وضع بنادر جنوب تهیه شد، اقدامات لازم از طرف سازمان برنامه به عمل خواهد آمد.
همانطور که می دانیم پس از روی کار آمدن دوره پهلوی عملا آن شکوه و رونق بندر بوشهر بواسطه نگاه رضاشاه به خوزستان به ویژه خرمشهر آن هم به دلایلی همچون راه آهن و نفت از بین رفت.
طبق گزارش اقتصادی اسفندماه ۱۳۲۰ ه.ش، نرخ واردات و صادرات آن هم با وقوع حادثه جنگ صدی پنجاه تنزل کرده است.
اما نسبت به بهمن ماه همان سال حقوق گمرکی دریافتی از کالاهای صادراتی و وارداتی دو برابر بوده است ( معادل ۶۴۸۹۰۴۴/۳۵)
اما جالب تر رونمایی از اقلامی است که آن زمان از بندر بوشهر صادر می شد و با چه کشورهایی :
کتیرا ( انگلستان، هندوستان و نیویورک)
روده گوسفند( نیویورک)
مغز بادام ( کویت)
انچوچک( عمان)
چوب شیرین ( هندوستان و آمریکا)
گل باغی( عمان)
گیاه های دارویی، پوست انار، پوست گردو و بلوط( هندوستان)
آنقوزه تلخ( نیویورک)
تنباکوی برگ( هندوستان)
پوست بز مودار و گوسفند، پشم شتر و کرک ( نیویورک)
کالای متفرقه دیگر ( عمان و کویت)
و اما واردات:
گندم ( هندوستان)
چای سیاه( ژاپن و هندوستان)
زردچوبه ( هندوستان)
برنج، عدس، آرد گندم. ماشین آلات، پارچه ( کشورهای بیگانه)
قند ( مصر)
شکر ( هندوستان و جاوه)
در پایان اما از وضعیت اسف بار بوشهر می گوید که به دلیل اینکه مقدار گندمی که از طرف دارایی اقتصادی به نانواخانه ها برای طبخ نان داده می شود هیچ وجه کافی نبوده و روز به روز بر پریشانی و گرسنگی اهالی اضافه می گردد. کارخانه یخ و برق بوشهر نیز به علت بعضی نواقص از کار افتاده است.
وقتی به گزارش مهرماه ۱۳۲۰ نگاهی می اندازیم به واسطه بحران کنونی چندان کالایی وارد بوشهر نشده به جز مقداری ناچیز جوش شیرین و ادویه جان عطاری . و صادرات نیز تنها ۵۰۰ عدل مغز بادام و مقدار کمی میوه جات تازه و سبزیجات. به چه دلیل؟ به واسطه نبودن کشتی بازرگانی برای حمل کالاهای بازرگانان .
این نگاه به بندر بوشهر تا نیمه های ۴۵ خورشیدی ادامه دارد تا اینکه بالاخره با لایروبی کانال دسترسی، ساخت دو پست اسکله، بویه گذاری کانال که از آن پس ما به شکل امروزی کانال دسترسی بندر بوشهر داریم، موجب نگاهی دوباره به بندر بوشهر می شود. اما هیچ وقت دیگر آن رونق قبل از پهلوی را تجربه نکرد آن زمانی که به عنوان دروازه ایران بود.






