بعضی آدما خاص هستند . در گذر از عشق به کار و پرانرژِی بودن که امیدوارم همواره نفسش چاق باشد و از وجودش لذت ببریم ، بسیار مهربان است و دل رحیم . عاشق کار با جوان هاست و از ابتدای کار تا به هم اکنون همانگونه بوده که هست .
کار راه بینداز است و مرد روزهای سخت . " نمی شود" در قاموس واژگانش نمی گنجد . عاشق یاد دادن است و خیلی از راهنمایان کنونی بندر از ایشان آموخته اند درس راهنمایی و درس عشق به کار را .
مثل کوهی پشت سر بچه های عملیات دریایی است؛ ویژه پرسنل مخابرات و ارتباطات دریایی . اولین مامن بچه هاست . مورد وثوق و اطمینان مجموعه عملیات دریایی است . کهنه کار است و با تجریه .
مبتکر است و خلاق و از این خلاقیت ها کم نیستند و بسنده می کنیم به زمانی که اسکله ها کم بود و به قول خودش " کشویی " کشتی ها را روی هم می بست .
در کارش جدی است .
دستانی گشاده و به خیر دارد و همواره پای ثابت کمک به همنوعان است .
شناسنامه بندر است و برای توسعه ی بندر مکاتبات زیادی را از قدیم الایام تا به امروز با مسئولین وقت استان نگاشته است .
سینه اش پر از خاطرات است و خالصانه پای صحبت هایش بنشینی در طبق اخلاص می گذارد .
روی سخن سرراهنمای با تجربه و ارشد اداره بندر بوشهر ، کاپیتان محمد غریبی است .
خدای را شکر می گویم که انسان هایی از جنس بلور را در حرفه ام همکارم نموده تا بیاموزیم از آنها درس زندگی را . درس انسان بودن . ناخدا محمودی عزیز و جاشویی دوست داشتنی را از دست دادیم . قرار نیست مرده پرست باشیم . قدر داشته هایمان را بدانیم و تا زنده هستند آنها را دریابیم .
همکار ارجمند !
اگر موافقید و آنگونه که من کپتن غریبی را دیده ام ، شما نیز بنگارید...